BIRDWATCHINGDAY 2018

Afgelopen zaterdag, 12 mei was het weer zo ver. De ‘rubberen kaplaarzen-brigade’ was weer paraat. Doel: het aantal vogelsoorten(!) op en boven de golfbaan tellen. Voor de 19e keer organiseerde de NGF en de Vogelbescherming deze landelijke teldag. De meeste golfclubs doen hier aan mee en dit initiatief vind ook op Europese schaal navolging. Op deze manier ontstaat er toch een prima database waaruit conclusies getrokken kunnen worden.
Die kaplaarzen vielen overigens wel mee, want het weer was fantastisch en het beloofde een zonovergoten dag te gaan worden. Om 6:00 stonden we met z’n 11-en op de parkeerplaats en verdeelden we ons. We gingen gewapend met verrekijker in groepjes van 3 allemaal een kant uit. John en Hielke hadden hun camera’s met dito lenzen meegenomen en dat leverde prachtige plaatjes op. Niet alleen van vogels maar ook van onderstaande libellen.


De viervlek (foto Hielke Boomsma)

Ook werden op enkele meidoorns, die prachtig in bloei staan, veel vlinders en libellen gezien. Ze vinden elkaar ook lekker. Hieronder zien we een glassnijder (groen-zwart) die een lantaarntje (blauw) aan het oppeuzelen is.


Beide foto’s werden door Hielke gemaakt bij hole 8.
Het doel was natuurlijk vogelsoorten tellen. Buiten de standaard soorten zoals koolmees, pimpelmees, merel, ekster, kauw, kraai, spreeuw en houtduif waren we natuurlijk ook gebrand op het kunnen turven van onze ransuilen. Iedereen van onze club wist ze de voorgaande maanden dagelijks te spotten, dan móeten wij ze als ‘beroepsspotters’ juist op deze dag zien ! Anders mogen we ze niet noteren. We willen onze reputatie hoog houden ! Desnoods 30 soorten minder, maar die ransuil moet er op !!!
Wil Brantjes had haar ‘maiden trip’ in het vogelen, met Bernard Shaw en Jan Schermer van de Vogelwerkgroep Castricum. Na het uitkammen van het ‘bos’ naast de parkeerplaats waar fitissen, nachtegaal en tjiftjaf zich prima op hun gemak voelen stelden ook zij ten doel om even gefixeerd te zijn op de ransuil. Boom voor boom, tak voor tak, zelfs blad voor blad werd bekeken….niks !

Trinette ging met Rein en Michiel van de Vogelwerkgroep Zaanstad op spottocht. Zij ringen al vele jaren de uilen en roofvogels op ons terrein en kennen het gebied als hun broekzak. Ook zij gingen minutieus te werk, maar eveneens zonder resultaat. Ook Harry Fabritius en Hans lieten zich niet onbetuigd……waar zit dat kreng ! Het werd zo langzamerhand eerder een missie dan het afvinken van de soort. De obsessie begon te ontkiemen en andere soorten werden bijna gezien als bijvangst.
Hielke, Linda en John lieten zich niet gek maken. Aangezien John afgelopen winter de ransuil regelmatig op beeld gezet heeft, gingen zij bewapend met verrekijkers en camera’s de blauwborst te lijf. Dit exemplaar is bij ons eigenlijk nog nooit gespot op de vogelteldag. Hielke, één brok ervaring, met natuur en het fotograferen daarvan, vond een geschikte plek bij de tee van hole 9. In het riet, waar deze winter ook de roerdomp door Hielke werd vastgelegd groeien wat kleine boompjes, die prachtig als zangpost kunnen dienen. De rietgors en rietzanger werden direct gezien. Na verloop van tijd was het raak ! De blauwborst ! Prachtig in het morgenzonnetje, die moest natuurlijk worden vastgelegd.

In het blauwe borstje zien we nog een wit sterretje, daarom heeft deze de naam ‘wit gesterde blauwborst’. We kennen ze ook met een rood sterretje en je raadt het al….die heeft de naam ‘rood gesterde blauwborst’. Beide blauwborsten overwinteren in Afrika en in de lente vliegen ze naar Europa. De wit gesterde blijven in onze buurt. De rood gesterde reizen door naar Scandinavië en Rusland.
Van voren gezien is dit vogeltje natuurlijk prachtig. Maar aan de achterkant ook uiterst fraai. Hielke maakte ook onderstaande foto.

Om 9:00 zouden we allemaal op het terras van het clubhuis zijn om de eerste resultaten vast te leggen. De koffie en appelgebak werden ter begeleiding aangerukt en de soorten werden ingevuld. Aanvankelijk waren we allemaal sceptisch of we het resultaat van vorig jaar wel konden halen. Het was namelijk zo ontzettend stil op de baan. Normaal is het ’s-morgens een kakafonie van geluiden, nu niet. Een verklaring kan zijn dat de natuur erg vroeg is en dat veel soorten al aan het broeden zijn.
Hoe dan ook, de score viel niet tegen. We kwamen aan 66 soorten. Maar wel zónder die ransuil ! De frustratie werd een obsessie. Dat we de ijsvogel niet zouden gaan zien, was jammer maar dat wisten we van tevoren. De Nederlandse populatie is door de vorst voor 90% á 95% naar de eeuwige jachtvelden gegaan. Maar die ransuil….die moet er op !

De tweede ronde werd gestart en uiteindelijk konden we nog de waterral, huismus, huiszwaluw en de braamsluiper toevoegen. Zo waren er dus 70 soorten geteld. Zonder gierzwaluwen, ook altijd wel een makkie en zónder die verdomde ransuil.

We namen allemaal nog wat te drinken en om 12:30 ging iedereen naar huis.
Thuisgekomen kon het gevoel van de niet-geziene gierzwaluwen en natuurlijk die gemiste ransuil niet worden weggespoeld met een glas melk. Voor alcohol was het nog te vroeg op de dag. De vraag rees: “kon ik Annette nog verleiden met een rondje 18 holes? “ . Wellicht dat de gierzwaluw zich nog zou laten zien en als we dan nog een hapje zouden eten, zou het dessert in de schemering genuttigd kunnen worden, waarna we in het donker naar de parkeerplaats zouden lopen. Wellicht kon die ransuil gehoord worden. Dan mag ie op de tellijst !!

Aldus geschiedde. Om 15:30 tee off en op hole 9 even een tussenstop om de blauwborst in al haar pracht te spotten. Ook voor Annette een primeur. Na de ronde vóór het eerste biertje zagen we nog 2 gierzwaluwen vanaf het terras. Het totaal dus op 71 gebracht ! Nog steeds zonder ransuil !
Na het eerste kopje koffie was het weliswaar schemerachtig, maar nog niet donker genoeg. Dan nog maar een tweede kopje koffie….langzaam drinken. Het was een lange dag, dus het slapen zou geen probleem worden, maar om nu nog voor een derde bakkie te gaan…. Uiteindelijk moesten we er aan geloven. Naar de parkeerplaats en gespreid naar de auto. Hans links, Annette rechts. We zagen niks en hoorden niks. Shit ! Op het moment dat ik mijn telefoon wilde pakken om een therapeut te gaan bellen, kwam Suzanne van de horeca naar buiten lopen en zag Annette onder de bomen. Ze spraken over de Birdwatchingday en de gemiste ransuil. Suzanne had ‘m inderdaad ook wel eens gehoord en gezien. Ze keek even naar boven en zei: “Zit ie daar niet ?”. Goeie genade, daar zat ie ! Pontificaal op een tak. Suzanne geprezen ! En die ransuil…..die gaf een knipoog.

Hans Rosenberg

Birdwatchingdag 2018


Hieronder de tellijst met de 72 waargenomen soorten:

De in italic geschreven namen zijn exoten.

1 antwoord
  1. Theo Koot
    Theo Koot zegt:

    Weten de omringende gemeenten ook dat het zulke grote vogelfamilies op onze prachtige baan gehuisvestigd zijn. Wat zou het een verarming zijn als de verbinding A8-A9 over onze prachtige baan getrokken gaat worden. Stoppen hiermee zou ik zeggen!!

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.