Partir c’est mourir un peu.
Goede Vrijdag, minder bekend bij steeds meer, het sterven van Jezus en later zijn verrijzenis. Op deze dag hadden we onze laatste bridgesessie, waarbij met bridgeseizoen ‘25-‘26 de kastjes ook ter ziele gingen, althans de elektrieke navelstreng waarmee de kastjes via moeder computer gevoed werden.
Het bracht ons terug naar die, ach ja, goede oude tijd, dat briefjes met scores werden ingevuld en na afloop een rij leraren wiskunde de scores berekenden. Deze keer mochten we vanaf ronde drie briefjes gaan vullen, wat voor een aantal van ons niet helemaal succesvol verliep.
Na afloop geen rekenmeesters nodig want moeder competuut werkte weer. Na handmatige invoer van alle scores dan toch een resultaat met de uitdrukkelijke opdracht dat narekenen verboden was.
Na uitreiken, toch weer inleveren en zo voort en zo verder waren er vele gelukkigen met een al dan niet terecht verkregen prijs. We danken iedereen voor hun sportieve opstelling en zagen toch heel veel tevreden gezichten. Alle bestuursleden zeer verguld met het applaus dat zij mochten ontvangen en last but not least de bediening van de Negentiende die, naast applaus en een terechte ruime fooi van waardering, bedankt werden voor hun bijdragen aan zes geslaagde bridgeavonden.
Hoewel we het in dit compacte spelschema heel goed gehad hebben, verzoek aan een ieder om de ambassaseursrol voor onze bridgecommissie breed op te nemen en zieltjes te winnen voor het volgend seizoen. In ieder geval, zet het vast in je agenda, hopelijk tot het bridgegolftoernooi op 23 september!
Berry Bekkers,
Penningmeester